สร้างสรรค์

จงสร้างสิ่งที่ควรสร้าง อย่างน้อยก็ทำให้คนรุ่นหลังได้อะไรกลับไปบ้าง นั่นจึงเป็นคำพูดที่สร้างสรรค์ที่สุดบนโลกใบนี้ การนึกถึงผู้อื่นคือศิลปะของการเอาใจเขามาใส่ใจเรา มันเป็นสิ่งเดียวในไม่กี่สิ่งที่ทำให้โลกนี้น่าอยู่มากยิ่งขึ้น เราช่วยคน ๆ นึงเพราะอะไร เพราะเขาพอช่วยได้หรือว่า เราแค่อยากช่วย สำรวจตัวเองให้ดีที่สุดว่าอะไรคือสิ่งที่เราจะสร้างหลังจากนี้ต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ ต่อไป มันเหมือนเป็นบทเรียนแรกที่เราจำเป็นจะต้องทำให้ได้แค่นั้นเอง.

โลกใบนี้ สังคมแห่งนี้ และระบบนิเวศของป่านี้ จะอยู่เย็นเป็นสุขได้อย่างยั่งยืนนั้น ก็จำเป็นจะต้องจัดสมดุลให้ได้แค่นั้นเอง ความสมดุลจึงเป็นสมการของการกระทำ หลอมรวมเข้ากับคุณประโยชน์ที่เล็งเห็นว่าคนรอบข้างจะได้อะไรกลับไป และแน่นอนว่าการสร้างปัญหาไม่ใช่ความสร้างสรรค์แต่อย่างใด เราจำเป็นจะต้องสร้างสิ่งที่มันควร ไม่ว่าจะเป็นการแก้ปัญหาระยะยาว รวมถึงจากปัญหาที่มีอยู่ด้วยนั่นเอง.

ปัญหาในชีวิตของเรามีอะไรบ้าง หนักหนาสาหัสเพียงใด แล้วตัวเราเองนี้มีความสลักสำคัญมากแค่ไหนบนโลกใบนี้ มันจึงเป็นคำตอบว่าปัญหาที่มากเพราะเราอาจจะลืมแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ เราไม่มีความคิดสร้างสรรค์ในการใช้ชีวิตอย่างมีศิลปะ เราอาจจะใช้แต่ตรรกะ หรือว่าใช้แค่ความรู้สึกว่าอะไรคือสิ่งที่เราต้องการเพียงอย่างเดียว ยอมรับอยู่อย่างนึงว่าการหนีปัญหาไม่สามารถทำได้จริง มันเป็นสิ่งที่เราจะต้องชำระล้างเท่านั้น แล้วนั่นก็คือปัญหาที่ต้องได้รับการแก้ไขจริง.

วันนี้เรากำลังสร้างสิ่งใด กำหนดมันขึ้นมาเลย ไม่มีคำว่าอะไรที่เราไม่เคยสร้าง เพราะแม้แต่เราไม่สร้างอะไรเราก็ย่อมสร้างบางสิ่งระหว่างทางอยู่ดี หนทางไกลของชีวิตเราทุกคนล้วนแต่สร้างบางสิ่งอยู่เสมอ เรากำลังสร้างกำลังใจให้กับคนอื่น หรือกำลังสร้างความร้าวฉานให้กับผู้คนในสังคม ทิศทางของการเดินทางไกลเราเป็นเช่นไร เราเคยสำรวจไปบ้างไหม หากว่ายังวันนี้จึงเป็นวันที่ดีในการริเริ่มบางสิ่ง.

หากว่าชีวิตของเราได้สร้างบางสิ่งที่มหัศจรรย์ เราจะได้รับทั้งการยอมรับ ชื่อเสียง เกียรติยศ รวมไปถึงเงินทองหากว่าชีวิตเรายังดำรงอยู่ แต่หากว่าเราจากโลกนี้ไปแล้วเราก็จะได้อนุสรณ์ของชีวิตที่เราได้ทิ้งอะไรที่งดงามมากที่สุดให้กับโลกใบนี้ ชีวิตจะมีคุณค่าได้อย่างไร หากว่าเราไม่เคยทิ้งสิ่งที่ดีไว้เลย จงจดจำไว้ว่าการเกิดมาคือโอกาส แต่การสร้างสิ่งที่ดีคือการคว้าโอกาสนั้นเอาไว้แค่นั้นเอง.