ผู้คนที่เป็นผู้สร้าง ล้วนมักจะเป็นผู้ประดิษฐ์บางสิ่ง เมื่อโจทย์ของชีวิตก็คือ เราจะทำอย่างไรให้เราเป็นคนสร้างบางสิ่งให้กับโลกใบนี้ เพื่อที่ให้เราเป็นที่ยอมรับของผู้คนรอบข้าง รวมไปถึงสังคมแวดล้อมด้วย เช่น การที่เราเป็นผู้ประกอบการ เราก็ควรที่จะประกอบบางสิ่งขึ้นมาเพื่อจะเล็งเห็นว่า อนาคตของโลกเรานี้จะบ่ายหน้าไปยังทิศทางใดกันแน่ ทิศทางลมสำคัญกว่าความเร็วเสมอ.
ชีวิตของเราควรจะมอบความสุข ความสบายใจ รวมไปถึงความโอบอ้อมอารีให้กับผู้คน ใช่หรือไม่และอย่างไร ในสมัยตอนที่เราร่ำเรียนกันมาเราก็มักจะหลงลืมในการตั้งคำถามกับชีวิต ไม่ว่าจะเป็นเราหลงลืมสิ่งที่ควรทำ ควรสร้าง หรือควรปฏิบัติ แล้วสิ่งเหล่านี้ย่อมหล่อหลอมวิถีทางให้เป็นไปอย่างสิ่งที่ควรจะเป็นอยู่เสมอ สำรวจตัวเองว่าวันนี้เราประดิษฐ์อะไรได้บ้างไหม ถ้าไม่ได้ก็อาจจะแปลว่าเรายังไม่เจอหนทางของตัวเอง.
ชีวิตที่ยอดเยี่ยมก็คือชีวิตที่เป็นผู้สร้าง และชีวิตนั้นย่อมมอบการแก้ปัญหาให้กับตัวเขาเอง รวมไปถึงสิ่งแวดล้อมรอบข้าง หากว่าเราไม่มีคนที่สร้างหลอดไฟ เราก็คงไม่มีแสงสว่าง แน่นอนว่าระหว่างทางนักประดิษฐ์ล้วนแต่ล้มลุกคลุกคลาน ด้วยกันทั้งนั้น ไม่มีทางง่าย ไม่มีทางลัด และไม่มีทางย่นย่อให้เวลานั้นลัดสั้นลงเด็ดขาด มันมีแต่คำถามที่เราแสวงหาคำตอบมันอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ที่เราจะค้นพบมัน แล้วอนาคตปัญญาประดิษฐ์ จะกลายเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่เราไม่สามารถเอาชนะมันได้เลย.
ไม่หยุดที่จะสร้าง ไม่หยุดที่จะคิดตั้งคำถามไปในทิศทางที่เราปรารถนา หากใครมาบอกกับเราว่าให้เราหยุดทำอะไร จงถามกลับไปว่า แล้วคุณหยุดหรือยัง หยุดที่จะไปบอกให้คนอื่นหยุดทำอย่างนั้นอย่างนี้ แล้วหยุดความคิดของตัวเองที่จะไปขวางกั้นผู้คนว่า เขาก็คงทำไม่ได้ ไม่ต่างจากคุณเอง สิ่งนี้เป็นการเน้นย้ำว่าคนที่เป็นนักประดิษฐ์คือคนที่ประสบความสำเร็จในขั้นต้นแล้วเรียบร้อย นั่นก็คือการก้าวข้ามผ่านคำว่าเป็นไปไม่ได้ในสายตาตนเอง.
หลอมรวม ถักทอ สิ่งต่าง ๆ เข้าด้วยกัน วันนี้เราทำสิ่งใด ให้โลกใบนี้ก้องกังวานบ้าง ความเงียบที่ตื่นรู้ ดีกว่าความก้องกังวานที่ไร้ค่า จงทบทวนตัวเอง และหมั่นถามไถ่ตัวเอง ไม่มีอะไรสลักสำคัญไปมากกว่าการตระหนักรู้ว่า ชีวิตของเราคืออะไร เราสามารถทำอะไรได้บ้าง เราควรฟังหัวใจตัวเองหรือควรฟังคนรอบข้างบอก เราเลือกได้เพราะเรานั้นคือนักประดิษฐ์ของโลก.
นักประดิษฐ์คือคนที่คิดค้น ไขว่คว้า หาคำตอบในสิ่งที่โลกนี้ไม่มีให้กับเขา
ศุภกิตติ์ กิติมหาคุณ