เมื่อเราเจอความทำลายล้าง ทุกสิ่งจะนับหนึ่งใหม่ นั่นจึงเป็นต้นกำเนิดที่สำคัญต่อสรรพสิ่ง ทุกการเลิกรา มักจะตามมาด้วยการเริ่มต้นใหม่เสมอ ทุกสิ่งทุกอย่างจะมาเป็นสิ่งที่ช่วยให้ชีวิตนั้นเติบโตต่อไป ไม่ใช่ว่าเราไม่อยากเริ่มต้นใหม่หรืออยากเริ่มต้นใหม่อย่างเดียว แต่มันคือสิ่งที่จำเป็นจะต้องเป็นไปตามเหตุปัจจัย จุดจบคือจุดเริ่มต้น และจุดเริ่มต้นคือจุดจบของบางสิ่งเสมอมา โชคชะตาเป็นสิ่งที่กำลังถักทอไปยังจุดที่ควรจะเป็น แล้วมันไม่มีทางใดเลยที่เราจะหลีกเลี่ยงมันไปได้ เพราะชีวิตเป็นเช่นนั้นเอง.
เรียนรู้สิ่งที่กำลังเริ่มต้นใหม่
อะไรที่เกิดขึ้นใหม่ เราอาจจะมองว่ามันคือโอกาสใหม่ แต่ในความเป็นจริงนั้น ไม่มีอะไรจบและไม่มีอะไรเริ่มต้น จนกว่าสิ่งมีชีวิตนั้นจะเกิดการวิวัฒนาการ มันจึงเป็นการเริ่มต้นและไปยังจุดจบอย่างแท้จริง นั่นแปลว่าทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตนั้นกำลังบอกเราว่า ให้เราเข้าใจตัวเองก่อนอันดับแรก คน สัตว์ หรือแม้แต่สิ่งของก็ตาม ล้วนมีการเสื่อมสลายไปเป็นธรรมดา ธรรมะจึงเรียกว่าอนิจจัง หรือความไม่เที่ยงนั่นเอง สิ่งต่าง ๆ ล้วนมีเหตุผลด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น เพียงแค่เราใส่ใจรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ นั่นก็จึงเป็นคำตอบว่าเราควรจะต้องรับมือกับปัญหา แต่ละอย่างด้วยท่าทีอย่างไรบ้าง ประยุกต์ใช้กับเรื่องราวที่แตกต่างกัน จะได้เริ่มต้นด้วยนิมิตหมายที่สดใส.
บริบทที่เปลี่ยนแปลงไป เราก็ต้องเริ่มที่จะปรับตัวตาม แน่นอนว่าสิ่งอะไรใหม่ ๆ มันก็มักจะมีอะไรที่ทำให้เราต้องเรียนรู้อยู่ตลอด ความรู้มันจะเนื่องด้วยจากการที่ผู้คนมักก่นด่าว่า ทำไมถึงต้องเรียนรู้กับสิ่งเหล่านี้ที่ไม่ได้อยากเรียนรู้ด้วยล่ะ ซึ่งการเลือกที่เราจะไม่เรียนรู้ในสิ่งต่าง ๆ นั้นสามารถเป็นไปได้ แต่การที่ปัญหานั้นจะถาโถมมายังที่ตัวเรานั้นก็ย่อมเป็นไปได้อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้เช่นกัน มันคือทวิลักษณ์ ที่มีความเป็นคู่ ยิ่งหนี ยิ่งเจอ กับยิ่งเผชิญ ยิ่งชนะ บางครั้งเราก็ต้องใส่ใจในความคิดที่ดี เพื่อให้เรามีความคิดสักหน่อยว่า อะไรที่เริ่มต้นใหม่อาจจะไม่ใช่สิ่งภายนอก แต่มันกลับกลายเป็นสิ่งภายในนั่นก็คือทัศนคติของเราเอง.
ใคร่รู้ในสิ่งที่เข้ามาทั้งหมด
เด็กที่จะเติบโตไปได้ไกล โดยไม่ล้มลงกลางทางไปเสียก่อน นั่นคือเด็กที่มีความคิดความอ่านอย่างใส่ใจใคร่รู้ในสิ่งต่าง ๆ มากมาย ทุกอย่างไม่มีคำว่าบังเอิญ ไม่ว่าจะเป็นข้อมูลวิจัย หรือแม้กระทั่งชีวิตมากมายที่ได้ดำเนินไปเรื่อย ๆ โดยมีแค่สิ่งเดียวก็คือ หัดตั้งคำถามกับสิ่งใหม่ ๆ บ้าง ไม่จมจ่อมกับอะไรเดิม ๆ เช่น ความคิดล้าหลัง ไดโนเสาร์หรือว่า อะไรที่มันควรจะต้องปรับเปลี่ยนไปในทิศทางใหม่ ๆ ตามกระแสโลก เขาเหล่านั้นมักไม่ยอมทำสิ่งเหล่านั้น แล้วควรต้องทำอะไรสักอย่างกับมันได้แล้ว เด็กในวันนั้น มาเป็นผู้ใหญ่ในวันนี้ มันจึงเป็นคำตอบที่ชี้ชัดว่า วัยเด็กมีอิทธิพลต่อช่วงวัยผู้ใหญ่อย่างหาที่สุดมิได้ มันคือตัวกำหนดหางเสือว่าเราจะบ่ายหน้าไปยังทิศทางใด.
พอเริ่มต้นที่จะสงสัยใคร่รู้กับบางสิ่ง มันก็จะมีคำตอบที่ผุดขึ้นมามากมาย มันเหมือนว่าทุกคำถามมักจะมีหลายคำตอบในช่วงเริ่มต้น แต่พอเราตกผลึกไปสักพักเราจะเข้าใจว่า โลกใบนี้มันไม่จำเป็นต้องมีคำตอบเดียวเสมอไป แต่ความจริงย่อมมีเพียงหนึ่งเดียว หากว่าคำตอบนั้นมันขึ้นอยู่กับบริบท วัฒนธรรม การเลี้ยงดู การฟูมฟัก เป้าหมายชีวิต รวมถึงความหมายในชีวิตด้วย ส่วนใหญ่ผู้คนมักจะจำนนต่อโชคชะตา คิดว่าอะไรที่เหวี่ยงเข้ามาหาเขา เขาก็รับไว้หมดคนที่มีสติปัญญาจะต้องมองคนที่เนื้อใน หรือภายในตัวตนคน ๆ นั้นจริง ๆ ความสงสัยใครรู่จะช่วยเรื่องนี้อย่างมาก มันจะคอยเกลาให้เรารู้ว่าอะไรคือสิ่งที่เราจำเป็นต้องทำ.
ต่อสู้กับสิ่งที่เราจำเป็นต้องเผชิญ
มันคงจะเป็นไปไม่ได้ ถ้าหากว่าชีวิตใหม่ที่กำลังเข้ามา เราไม่ได้ต่อสู้กับมันเลย และมันก็คงจะเป็นไปได้ดี ถ้าหากว่าเรารู้ว่าเราควรจำเป็นจะต้องต่อสู้กับอะไรบ้าง ชีวิตเป็นสิ่งที่เราต้องฝึกฝนที่จะเลือกสรรสิ่งที่ควรเลือก แล้วมันมีเพียงแค่นี้เลย เพราะว่าการที่เราจะใช้ชีวิตให้ดีที่สุด เราต้องเริ่มต้นให้ถูกด้วย ผู้คนมากมายหลงประเด็นเกี่ยวกับการเงินกับคุณภาพชีวิตและเอาไปรวมกันเป็นเนื้อเดียวกัน จนแยกกันไม่ออกไปเลย นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าชีวิตที่ดีจำเป็นจะต้องสร้างในระดับปัจเจกชน มิใช่สังคมเป็นมาตรวัดว่าต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ เรียนรู้ตามสิ่งที่มันปรากฏเห็น อย่าหลอกตัวเองนานเกินไป จงมีสติกับชีวิตประจำวัน แค่นี้เราก็พร้อมต่อสู้กับปัญหาในทุกวันแล้ว.
โจทย์ที่โลกมันเหวี่ยงมาให้เราทำ เราก็จำเป็นจะต้องทำ เมื่อการเริ่มต้นใหม่ปรากฏเด่นชัดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นคุณค่าของชีวิต เราอาจจะต้องสำรวจตัวเองมากขึ้นว่า คุณค่าของเราตอนนี้มันทำให้เรามีความสุขในระยะยาวจริง ๆ รึเปล่า หรือมันก็เป็นเพียงแค่การใช้ชีวิตไปวัน ๆ ที่ขาดคุณค่าในระยะยาวไป ทุกวันนี้เราได้สร้างคุณค่าอะไรบ้างรึยัง เริ่มต้นเปลี่ยนแปลงตนเองไปยังตนเองในรูปแบบใหม่ นั่นจึงเป็นคำตอบของชีวิตเราใช่ไหม เจาะลึกไปยังก้นบึ้งของจิตใจให้ดี ๆ เพราะว่ามันคือสิ่งที่จะเน้นย้ำว่า ตัวตนเราคือใคร แล้วสิ่งที่เราพอทำได้ในวันนี้คืออะไรบ้าง จงชนะตนเองในเมื่อวานนี้ นี่คือชัยชนะอันใหญ๋หลวงยิ่งกว่าชัยชนะใด ๆ ทั้งปวง.
ทุกการเริ่มต้นย่อมมีปลายทางที่ต่างกันไป
การเดินทางย่อมกำหนดตั้งแต่วันแรกที่เราเลือกทางเดิน มันไม่ใช่ว่าเราจะต้องคิดว่าใครคือคนสุดท้ายของชีวิตในแง่มุมของความสัมพันธ์ แต่มันคือใครที่เรากำลังตามหาอยู่กันแน่ หลายคนเหงาก็กระโจนไปยังความสัมพันธ์ที่เร็วเกินไป บางคนก็มัวแต่คิดนู่นคิดนี่จนไม่ได้เริ่มต้นอะไรสักอย่าง ความสมดุลจึงเป็นคำตอบของชีวิต ไม่ว่าจะเรื่องความรักความสัมพันธ์หรือเรื่องวิถีทางของชีวิตก็ล้วนแต่ต้องตัดสินใจตามสัญชาตญาณ มิใช่เอาอารมณ์นำทางไปเสียทุกเรื่อง หรือใช้สมองอย่างเดียวไปเสียทุกเรื่อง ใช้หัวใจนำทางสำหรับหนทางที่ต้องใช้หัวใจ และให้ใช้สมองนำทางสำหรับหนทางที่ต้องใช้สมอง แค่นั้นเองไม่มีอะไรยากเลย.
ปรัชญาของการใช้ชีวิตก็คงหนีไม่พ้นคำว่า ชีวิตที่เปี่ยมไปด้วยความสุขอย่างเดียว โดยปราศจากปัญหา ขอให้เข้าใจตรงกันว่าชีวิตที่ปราศจากปัญหาไม่สามารถเป็นไปได้จริง เริ่มต้นนับหนึ่งในเรื่องการรับรู้คุณภาพของชีวิตว่า ชีวิตที่ดีนั้นมันแปรผันตรงกันกับการเผชิญหน้า และต่อสู้กับปัญหานานาประการมันไม่ใช่สิ่งที่จะหนีไปไหนได้เลย สิ่งที่เราทำจะเป็นเงาตามตัว และติดตามไปทุกหนทุกแห่ง มันจะคอยดักหน้า รวมไปถึงดักหลังเราจนเราล้มลงไป หลังจากนั้นเราจะปฏิบัติกับความล้มลงนั่นอย่างไร ลุกขึ้นยืนแล้วเดินหน้าต่อไป หรือยอมรับว่าเราเป็นคนล้มเหลวที่ล้มเพียงแค่ไม่กี่ครั้งในชีวิต เราเลือกได้ เลือกให้ดี เพราะโอกาสอยู่ที่ตัวเราทั้งหมดแล้วในวันนี้.