Description
มีคนมาปรึกษาว่า แต่งงานกับสามีมาได้ 2-3 ปีแล้วค่ะ ข้างบ้านชอบถามว่าแต่งงานหลายปีแล้วไม่คิดอยากจะมีลูกเลยเหรอ แต่เราก็มักจะตอบไปว่าไม่ใช่ไม่อยากมีค่ะ แต่โอกาสที่จะมีลูกมันไม่มี เพราะเรากับสามีอยู่ด้วยกัน ทำงานด้วยกันไปไหนมาไหนด้วยกันแค่นั้นเลย เลิกงานก็มานอนด้วยกันแต่ก็นอนดูซีรีส์ด้วยกัน พอจบก็ต่างคนต่างนอน เราเคยถามเขาว่าทำไมเราต้องขอให้เธอกอดเราด้วย เธอไม่รักเราเหรอ เธอไม่อยากกอดเราเหรอ จริง ๆ มันก็เป็นแบบนี้ตั้งแต่เราคบกันแรก ๆ แล้วค่ะ ตอนนั้นคิดว่าไม่เป็นไร ก็ยังดีกว่าเจอคนเจ้าชู้ ตอนนี้ความคิดเริ่มเปลี่ยนแล้วค่ะ ด้วยความที่อายุเยอะมากขึ้นทุกวัน อยากมีลูกแล้วด้วย จะเลิกก็กลัวโดนว่าเพราะเลือกเองแต่แรก อีกอย่างทางบ้างและข้างบ้านก็ยังมีความคิดที่หัวโบราณอยู่ค่ะ
– ความคิดที่เราอยากจะมีลูก ขอให้เราพร้อมจริง ๆ จากคู่ของเราพร้อมด้วยไม่ใช่ความพร้อมจากคนอื่น
– แต่ละคู่คบหาต่างกันบางคู่ไม่หวานแต่ยั่งยืนยง แต่บางคู่อาจจะหวือหวาดื่มด่ำแต่ฉาบฉวยไม่จีรัง
– สังเกตให้ดี ๆ ว่าชีวิตของเราต้องการอะไร ถ้าเราต้องการความสุขก็ให้รู้ว่าความสงบเงียบคือส่วนหนึ่งของความสุข
– บางทีชีวิตก็ต้องการความตื่นเต้นเร้าใจ นอนนานก็อยากลุก ยืนนานก็อยากเดิน พอเดินนานก็อยากนั่ง สลับกันไปเรื่อย
– เบื่ออะไรดูที่ใจของตัวเอง รู้สึกว่ามันนิ่งเกินไปก็ลองแสดงออกไปเอง ไม่ต้องรอให้แฟนทำให้ คนเราไม่ต้องเรียกร้องเพื่อให้ได้มาเสมอไป
