ไฟที่รุนแรงที่สุดและทำลายล้างได้มากที่สุดก็น่าจะเป็นไฟของโทสะ หรือความโกรธเคืองที่ผูกโกรธอย่างรุนแรง ในความเป็นจริงแล้วเราไม่จำเป็นต้องควบคุมธาตุไฟในตัวเอง ณ ตอนที่เรากำลังทำสิ่งที่ถูกต้อง แต่มันกลับกลายเป็นสิ่งที่ต้องระวังให้มากเข้าไว้ว่า อะไรคือสิ่งที่ไฟกำลังเผาลนอยู่ แล้วเราควรจะต้องจัดการมันอย่างไรให้ทันท่วงที นั่นจึงเป็นโจทย์ของชีวิตที่สำคัญที่สุด.
ไฟฝันเป็นสิ่งที่ดีที่สุด มันคือสิ่งที่จะตอบโจทย์ของชีวิตได้ว่า อะไรคือสิ่งที่เราปรารถนาสูงสุดในชีวิต ความเป็นอยู่ของโลกใบนี้มันคือสิ่งที่เราจำเป็นจะต้องน้อมนำมาสู่ตัวเอง หรือว่าอะไรคือสิ่งที่เราจะต้องเป็นไปกันแน่ หากเราไม่เคยคิดที่จะรักษาไฟฝันไว้เลย ก็เกรงว่าชีวิตนี้เราคงจะต้องเสียใจไปทั้งชีวิต เพราะสิ่งที่เราไม่รู้ว่าเราควรจะต้องปฏิบัติกับชีวิตอย่างไร มักจะมีราคาที่แพงเสมอ.
ไฟในการใช้ชีวิตเป็นสิ่งที่สลักสำคัญที่สุด เพราะมันจะเป็นไฟที่อยู่ในก้นบึ้งของจิตใจเรา มันทำให้เรารู้ว่า ไม่มีอะไรเลยที่จะทำให้มนุษย์อยู่รอดถึงฝั่งฝันได้ หากว่าเราไม่มีไฟในการใช้ชีวิตเลยแม้แต่น้อย สิ่งต่าง ๆ ที่ฟูมฟักให้เรามาเติบโตถึงตรงจุดนี้ก็คือ พ่อแม่ ญาติพี่น้อง และคุณครู ก็ย่อมมลายหายไป เมื่อสถานที่ต่าง ๆ เปรียบเสมือนเชื้อเพลิงแรกของเรา มันคือสิ่งที่เราจะเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า อะไรก็ตามจะไม่สำคัญเลย หากว่าเราไม่เคยให้ความสำคัญกับมัน.
พอเราเติบใหญ่เราจงเติมไฟด้วยตัวของเราเอง โลกใบนี้จะคอยทำให้ไฟเรามอดอยู่เสมอ แต่ถ้าหากว่าเรามีสติรับรู้ทุกอย่างตามความเป็นจริง มันก็ย่อมสร้างให้ทุกสิ่งมีชีวิตเติบโตอย่างสิ่งที่ควรจะเป็นได้ ค่อย ๆ ใช้ไฟที่ผู้ใหญ่ให้กับเรามา เติมเต็มห้องว่างของเราให้มีอะไรอยู่ในนั้นบ้าง และอย่าลืมคนที่สร้างเรามาด้วยเช่นกัน.
โลกใบนี้ถึงแม้จะทำร้ายเรา ถึงแม้พยายามจะทำลายให้เราแหลกโดยไม่มีชิ้นดี แต่มันก็ย่อมเป็นสิ่งที่ชี้ชัดได้ว่า มันคงจะมีสิ่งที่ช่วยเราอยู่ข้าง ๆ เราเหมือนกัน จุดรับคือความคิด แต่จุดทะยานคือการกระทำ จงคิดให้ถูกทางและทำให้ถูกวิธี แค่นี้ชีวิตก็ย่อมรุดหน้าไปได้ไกลแล้ว ขอแค่เพียงเรารับรู้ว่าอะไรคือสิ่งที่เราเข้าใจตามความเป็นจริงก็พอ ดังนั้นชีวิตเป็นสิ่งที่ต้องมีไฟอยู่เนือง ๆ ไม่เว้นวัน.
เติมไฟให้ชีวิตของเราด้วย เมื่อเรามีไฟมากพอแล้วจงแบ่งไฟฝันไปให้กับผู้คนไม่เว้นวัน
ศุภกิตติ์ กิติมหาคุณ