Description
มีคนมาปรึกษาว่า มีเรื่องอยากปรึกษาค่ะ หนูอายุ 31 ปี และแฟนอายุ 34 ปี คบกันมาประมาณ 5-6 ปี เริ่มจากเจอกันที่ทำงาน แล้วหนูชอบเขาค่ะ จีบเขาก่อน แต่เขายังไม่มีลูกไม่มีเมีย บ้านเขาอยู่ตรงข้ามที่ทำงาน สืบแล้วก็ว่าโสดจริง แล้วหนูก็ได้สมหวังกับเขาค่ะ แรก ๆ ดีค่ะ บ้านเขาต้อนรับหนู โดยที่แฟนหนูเล่าให้ฟังว่า เขาพาผู้หญิงเข้าบ้านคนที่บ้านไม่เคยมายุ่ง แต่ห้ามทะเลาะกัน ให้อยู่กันดี ๆ อยู่ ๆ ไปก็เริ่มมีหนี้ค่ะ สร้างร่วมกันประมาณ 6 แสนบาท แต่สาเหตุที่อยากจบความสัมพันธ์นี้ เพราะแฟนกลับมาใช้ยาเสพติด แต่เขาก็ไม่ได้มาทำร้าย หรือขโมยของนะคะ แต่เริ่มไม่ทำงาน เขาบอกต้องดูแลยาย ยายเขาผ่าดวงตามา ต้องหยอดตาทุก 2 ชั่วโมง เงินเขาก็ขอยายเขาได้ แต่เราไม่มีคือต้องอด เพราะไม่กล้าเข้าไปกิน จะไปกินที่บ้านพ่อแม่ ก็กลัวเขาจะห่วง ทุกครั้งที่ทะเลาะกันก็จะเลิกกัน เขาก็มักพูดว่าแล้วแต่เลย แค่นั้น กลับมาที่ตัวหนูเองที่ไม่กล้าตัดสินใจค่ะ มันเก็บไว้คนเดียวมาเป็นปี ๆ ไม่คุยให้ใครฟัง กลัวเขาจะมองสามีเราไม่ดี แต่ตอนนี้เก็บไม่ไหวแล้ว อยากจะเลิกให้มันรู้แล้วรู้รอด ซึ่งจริง ๆ แล้วตัวหนูเองก็ไม่ใช่คนดีอะไร แค่ขอคนที่คุยกันรู้เรื่อง พากันเดินไปข้างหน้า แต่แฟนหนูคุยไม่ได้ค่ะ พอถามให้เขาตัดสินใจก็จะบอกแค่ แล้วแต่ หนูเลยรู้สึกว่ามันก็ไม่ต่างจากการใช้ชีวิตคนเดียว
– การเลิกกันเป็นส่วนหนึ่งของโชคชะตา แต่การไม่ตัดสินใจเป็นส่วนหนึ่งของอนาคต
– มีหลายคนมากที่ไม่ยอมตัดสินใจอะไร เพียงเพราะอยากให้ทุกอย่างตัดสินใจให้แทน
– ผลเสียของการไม่ยอมตัดสินใจย่อม ส่งผลกระทบต่อมุมมองและความกล้าในการตัดสินใจต่อไปได้
– ถึงจุดหนึ่งเราทุกคนต้องรู้จักเป็นผู้ใหญ่ ที่รับผิดชอบผลที่เรากระทำลงไป แน่นอนมันมีสิ่งที่ดีและไม่ดีคละเคล้ากันเสมอ
– ทั้งนี้ หลายคนมากที่ไม่เคยรู้จักตัวเองว่า ตัวเราเองต้องการอะไรจริง ๆ เลือกคู่ชีวิตให้ดี ๆ คำว่าแล้วแต่ มีความหมายมากกว่านั้นเยอะ
